Albin Kazimierz Lackoroński urodził się 1 marca 1909 r. w Strzemieszycach, ojciec Józef pracował w Kolejach Państwowych, matka Helena zd. Tomczyk zajmowała się prowadzeniem domu. Dzieciństwo spędził w Rosji (okres I wojny światowej i rewolucji październikowej), dokąd matka z dwojgiem dzieci pojechała za mężem. Do szkoły podstawowej uczęszczał najpierw w Mandżurii, w miejscowości Harbin, a po zmianie miejsca zamieszkania, w Rosji, w miejscowościach Pogranicznaja i Mikołajewo.
Po zakończeniu I wojny światowej i powrocie do kraju, rozpoczął naukę w Państwowym Gimnazjum Humanistycznym w Kielcach, a następnie w Liceum Państwowym im. Mikołaja Reja w Kielcach (obecnie I Liceum Ogólnokształcące im. S Żeromskiego). W czasie nauki w szkole średniej, w latach 1931 - 1933 ze względu na wiek, został powołany do służby wojskowej w Korpusie Ochrony Pogranicza w Kopiczyńcach. Świadectwo dojrzałości uzyskał w 1934 r. W tym samym czasie podjął pracę w Urzędzie Wojewódzkim w Kielcach jako pracownik kontraktowy i jednocześnie rozpoczął studia zaoczne na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie na Wydziale Prawa.
W 1937 r. podjął pracę w Wydziale Księgowości Związku Spółdzielni Spożywców „Społem”, oddział w Kielcach. W 1938 r. został przeniesiony do Wydziału Lustracji na stanowisko rewidenta. Zmiana ta spowodowała, że po dwóch latach zmuszony został do przerwania studiów na uniwersytecie, gdyż nie był w stanie pogodzić pracy terenowej
z nauką.
Po wybuchu II wojny światowej nadal pracował w „Społem” między innymi jako kasjer, instruktor jajczarski w Kielcach, Zarządca Okręgowy Punktu Skupu Jaj w Łukowie.
W tym czasie wstąpił do Armii Krajowej (pseudonim „Ryś’). Zajmował się przede wszystkim kwatermistrzostwem, tj. zaopatrywaniem w żywność oddziałów partyzanckich Okręgu Radomsko – Kieleckiego.
Po wojnie, od maja 1946 r. został kierownikiem Oddziału „Społem” w Braniewie, a od 1947 r. – kierownikiem Oddziału w Mrągowie. W latach 1948 – 1962 pracował ponownie w Oddziale Okręgowym „Społem” w Kielcach (potem Wojewódzka Spółdzielnia Spożywców „Społem”) na stanowisku głównego księgowego.
Pracując na tym stanowisku, zaangażował się w działalność społeczną w Stowarzyszeniu Księgowych w Polsce Oddział Okręgowy w Kielcach.
W latach 1957 - 1958 pełnił w Zarządzie Oddziału funkcję zastępcy członka, w latach 1960 - 1961 był członkiem Zarządu Oddziału. W okresie od 1962 do 1964 r. pełnił funkcję prezesa Oddziału Okręgowego, a w latach 1965 - 1973 był przewodniczącym sądu koleżeńskiego Oddziału.
Od 1 czerwca 1966 r. do 1968 r. pracował w „Społem” na stanowisku dyrektora ds. ekonomicznych. W latach 1968 - 1974 pracował w Przedsiębiorstwie Państwowym „Motozbyt” w Kielcach na stanowisku kierownika Sekcji Ekonomicznej.
Większość Jego życia zawodowego to praca w trudnym zawodzie księgowego i ekonomisty. W 1966 r. został odznaczony złotą odznaką „Zasłużony w rozwoju Stowarzyszenia Księgowych w Polsce”. Za długoletnią pracę w spółdzielczości przyznano Mu odznakę Zasłużonego Działacza Spółdzielczego oraz odznakę „Za Zasługi dla Kielecczyzny”. Za walkę z niemieckim okupantem został odznaczony Krzyżem Partyzanckim Okręgu Radomsko-Kieleckiego, Krzyżem Armii Krajowej przyznanym przez Rząd na Uchodźstwie z siedzibą w Londynie, Medalem Zwycięstwa i Wolności, a także Srebrnym Krzyżem Zasługi i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polonia Restituta).
Albin Kazimierz Lackoroński w 1936 r. zawarł w Kielcach związek małżeński z Leokadią z domu Włodarczyk. Wychował i wykształcił 4 córki. Był przykładnym ojcem rodziny, człowiekiem na wskroś uczciwym i praworządnym. Cechowała go skromność i wysoka kultura osobista.
Albin Kazimierz Lackoroński zmarł 19 stycznia 1998 r.

opracowała: Urszula Szczukiewicz